Rozdział 6

Louis
Leżałem na twardym szpitalnym łóżku podpięty do różnych pikających aparatur. Podobno doznałem obrażeń głowy i złamania czterech żeber i poobijania. Harry pojechał przed chwilą do domu i obiecał,że jeszcze wróci. Powiedział,że Rubi jest poobijana i na razie nie może nigdzie wychodzić. Jak to mówił w jego oczach widać było ból. Leżałem tak ignorując ból gdyż pielęgniarka poinformowała mnie,że więcej proszków nie dostanę.
-Mogę ?-usłyszałem damski głos.
Do mojego łóżka podeszła Eleanor i zajęła krzesło stojące najbliżej.
-Bałam się o Ciebie. Nikt nie chciał mi nic powiedzieć-złapała mnie za dłoń.
Nie miałem siły żeby jej ją wyrwać a ona nie umiała odczytać moich zamiarów.
-Po co przyszłaś ?
-Louis martwię się o Ciebie-przejechała dłonią po moim policzku.
-Nie musisz, idź sobie, zaraz przyjdzie Harry z Rubi.
-To oni Ci nic nie powiedzieli ?-przyłożyła sobie dłoń do ust-mogłam się spodziewać,że Harry będzie ją chronił.
-Co ty pieprzysz ?-zdenerwowałem się a jedna z maszyn zapikała.
-Rubi uciekła, zostawiła Cię.-mocniej ścisnęła moją dłoń-ale ja będę przy Tobie.
Nie dochodziło do mnie już co mówi dziewczyna. Rubi mnie zostawiła. Uciekła.

~*~
Rubi
-Jak to siedzą mi na ogonie ?-Nick chodził rozemocjonowany po pokoju.
Siedziałam na łóżku z obejmując swój brzuch tak jakbym starała się obronić maleństwo przed nim.
-Kurwa mać...trzeba było ją uciszyć od razu-przeczesał swoje czarne włosy-teraz już jest za późno...zlikwiduj ich wszystkich..tak te pieprzone gwiazdki też.-rzucił do telefonu i się rozłączył.
-Kim Ty tak naprawdę jesteś ?-szepnęłam ze strachem w jego stronę.
-Gangsterem słońce, ale mnie nie musisz się bać. A teraz się zbieraj, policja nas namierzyła.
-Nigdzie z Tobą nie jadę-rzuciłam-zostaw mnie w spokoju-krzyknęłam kiedy ściągnął mnie z łóżka trzymając za nadgarstek.
-Będziesz robić co Ci każe-rzucił i wyprowadził mnie z pokoju.
Szliśmy przez korytarz do podziemnego parkingu. Kiedy znaleźliśmy się przy prawdopodobnie jego samochodzie, pchnął mnie na miejsce pasażerów z tyłu a sam zajął miejsce kierowcy.
-Teraz nas już nie znajdą-zaśmiał się i odpalił samochód wyjeżdżając z parkingu.

~*~
Liam
Policja wyszła razem z Cowellem nie informując nas o niczym. W mojej głowie już dawno układał się plan odbicia Rubi.
-Nie będziemy tak siedzieć-z kanapy podniósł się Zayn.
-To co chcesz zrobić ?-spytała się go Marina która opierała się o ramię Nialla.
-Będziemy śledzić kolesia, łatwo jest namierzyć jego komórkę-odpowiedział pełen spokoju Malik-ktoś piszę ?
-Ja
-I ja
-Ja też.
Całą trójką przyznaliśmy mu rację i skierowaliśmy się do samochodu. Puściliśmy Nialla za kierownice bo jako jedyny z nas był w pełni zdolny do jazdy samochodem.
-No to jazda-Zayn włączył na głośnikach zestaw namierzający który prowadził nas prosto do celu.

~*~
Louis
-Jak..jak to się stało ?-zwróciłem się do brunetki siedzącej koło mojego łóżka.
-Wyjechała z kimś-napiła się łyk kawy z plastikowego kubka-nikt nie wie gdzie jest.
-Ale...ale Harry mówił.
-Nie przejmuj się nią Louis-złapała mnie wolną dłonią za rękę-ja zawsze przy Tobie będę.
-Ale..ja ją kocham-spojrzałem na nadal uśmiechniętą dziewczynę.
-Pamiętasz Louis ? Kiedyś też byliśmy szczęśliwi, tylko musimy sobie dać czasu-ucałowała moje kłykcie-ja nadal Cię kocham-spojrzała mi głęboko w oczy i nachyliła swoją twarz-daj mi szansę.
Musnęła swoim wargami delikatnie moje usta. Poczułem wiśniowy błyszczyk do ust który zawsze tak uwielbiała. Rękę niepodpiętą do żadnych kabali wplątałem w jej rozpuszczone włosy pogłębiając pocałunek.
-Louis...-drzwi do sali się otworzyły a my odskoczyliśmy od siebie.

~*~
Rubi
-Ktoś na kurwa śledzi-Nick spojrzał w boczne lusterko.
Uczyniłam to samo i zerknęłam przez tylną szybę. W samochodzie za nami rozpoznałam swoich przyjaciół.
-Znasz ich ?-warknął odwracając się w moją stronę.Nerwowo przełknęłam ślinę i pokręciłam głową.
-Tak się kurwa chcą bawić-gwałtownie skręcił w lewo a ja głową uderzyłam w drzwi. Mogłam wnioskować,że znajdujemy się na terenie nie zabudowanym bo prędkość samochodu co chwilę wzrastała aż w końcu gwałtownie zahamował.
-Nick, co Ty robisz ?-zwróciłam się do niego trzymając się za głowę.
-Już ja im pokaże-warknął sięgając do schowka z którego wyciągnął broń.

Byliśmy na meczu koszykówki. Nick cały czas się uśmiechał. Cieszę się,że znalazł choć na chwilę czas żebyśmy mogli razem gdzieś wyjść. Pan prezes całe dnie spędzał w swojej potężnej firmie a ze mną mógł spędzać tylko  i wyłącznie noce. 
-Kocham Cię wiesz ?-spytał patrząc na mnie.
-Wiem-odpowiedziałam mu również z uśmiechem.
-Kiedyś na tej dłoni-podniósł ją sobie na wysokość oczu-będzie tkwić złota obrączka. 

-Masz siedzieć w aucie i nie wychodzić-rzucił i sam opuścił pojazd.

~*~
Marina
Boże to naprawdę on. Tylko kogo Rubi pochował dwa lata temu ? O co w tym wszystkim gra.
-Wysiadać z samochodu kurwa-warknął.
Popatrzyłam na chłopaków którzy przybrali kamienne maski.
-Dzwoń do Grey'a-rzucił w moją stronę Liam i wysiał z samochodu.
Tak samo postąpiła pozostała dwójka a wraz z nią ja. Nick stał i celował w nas pistoletem. W samochodzie wystukałam szybko smsa do komisarza i rzuciłam telefon na fotel.
-Proszę proszę, ty też z nimi ?-zwrócił się do mnie kiedy tylko mnie zobaczył-nie wiedziałem,że gustujesz w lalusiach Marino.
-Nie Twoja sprawa Carter-odpowiedziałam pełnym gniewu głosem,
-Co ja mam z wami zrobić?-teraz zwrócił się sam do siebie. Niall zasłonił mnie swoim ciałem. Liam stał na czele tego wszystkiego. Co on chce jakimś jebanym bohaterem zostać ?-już wiem,zabije was jak mrówki.
-Nick, nie-z samochodu wyszła Rubi, odetchnęłam z ulgą widząc przyjaciółkę-proszę puść ich.
-Nie mogę gwiazdeczko-dotknął jej policzka.
Dało się zauważyć,że dziewczyna wzdrygnęła się ale starała się tego nie okazywać.
-Odłóż broń a pojadę z Tobą wszędzie, tylko ich puść.
-Wiem co próbujesz zrobić skarbie ale powiedziałem nie. Dopóki oni wszyscy żyją my nie będziemy mogli być szczęśliwi-naładował broń i wymierzył nią w Liama.
-Przykro mi-szepnął.
Wszystko działo się jak w filmie akcji. Spowolnione tępo . Nick pociągnął za spust a Rubi rzuciła się zasłaniając Liama swoim własnym ciałem. Zayn doskoczył do Nicka i obezwładnił go rzucając na ziemię. Liam złapał bezwładnie lecące ciało Rubi. Jej biała koszulka pokryta była krwią.
-Niall dzwoń po pogotowie-krzyknęłam doskakując do nich.
Kątem oka obserwowałam co dzieję się z Malikiem który szarpał się z mężczyznom skutecznie utrudniając mu jakikolwiek ruch.
-Rubi...Rubi nie umieraj-szeptał Liam cały czas uciskając ranę-gdzie ta karetka-warknął-kurwa mać.
Nie minęło parę sekund a powietrze wypełnił dźwięk syren. Oby tylko nie za późno.

Nie postarałam się, wiem. Ale chciałam żeby pokazał się w czwartek a dokładniej jest już piątek ;c No cóż,przepraszam za jakikolwiek błąd ;* Następny koło wtorku/środy nie wcześniej ;c