piątek, 31 maja 2013

Rozdział 22

opowiedz o tym jak mija Ci czas, gdy jestem z Tobą



Siedziałam na tarasie w służbowym apartamencie Nick'a przeglądając katalog z sukniami ślubnymi. Choć miałam dopiero siedemnaście lat wiedziałam,że moim marzeniem jest związać się właśnie z nim.  Oprócz mojego wczesnego wieku nic nam nie stało na przeszkodzie. Z niecierpliwością czekałam na niego,mieliśmy iść razem na pokaz. 
-Panienko Cowell, telefon do Ciebie-uśmiechnęła się do mnie gosposia podając aparat.
-Rubi Cowell-odłożyłam gazetę na szklany stoli.
-Komisarz Rex Gilton, ja dzwonię w prawie Nick'a Cartera.
-Stało się coś ?-spytałam przestraszona
-Bardzo mi przykro,ale pan Carter został znaleziony martwy....

Podniosłam się do pozycji siedzącej. Obok mnie na łóżku siedział przestraszony Louis bawiący się moim telefonem. Ciągle kręciło mi się w głowie. To nie możliwe,żeby ona go widziała...musiało jej się wydawać.
-Dobrze się czujesz ?-Louis przyłożył dłoń do mojego czoła.
-Tak-skłamałam-kiedy lecimy ?
-Jesteś pewna ? Nie powinnaś lecieć,boję się o Ciebie.
-Nic mi nie jest Louis-ostrożnie zeszłam z łóżka-obiecasz mi coś ?
W dwóch krokach doszedł do mnie i objął mnie w tali patrząc mi w oczy.
-Co tylko chcesz.
-Nie zostawiaj mnie nigdy. 
Odgarnął moje włosy do tyłu i złożył na ustach delikatny pocałunek. Choćby nawet to był Nick to już się nie liczy. Jest tylko Louis.
-Spakowany ?
-Oczywiście-zaśmiał się i złapał mnie za dłoń.Splotłam nasze palce.
-Kocham Cię Rubi-ucałował kosteczki między palcami-nawet nie wiesz jak bardzo zawróciłaś mi w głowie.
-Tak samo jak ty mi-musnęłam wargami jego policzek-chodźmy na dół.
Trzymając się za dłonie zeszliśmy do salonu gdzie siedzieli pozostali. Bardzo zdziwił mnie widok Danielle tulącej się do Liam'a jak gdyby nigdy nic i siedzącego na fotelu Hectora.
-Gratulujemy-zaśmiał się Liam-od samego początku was do siebie ciągnęło.
Louis wcisną się na kanapę a mnie pociągnął do siebie na kolana. Hector wiercił się wpatrując się w parę siedzącą na kanapie i rozmawiającą. Niall jadł kanapkę i żelki jednocześnie. Harry zajęty był grą w Fife z Zayn'em a Louis bawił się moim włosami.
-Przez ile będziecie w Stanach skarbie ?-Danielle pogładziła Liam'a po kolanie.
-Jakieś dziesięć dni, będę tęsknił-pocałował ją w nos-szkoda,że nie lecisz z nami.
-Nie mogę, mam zajęcia. Trzymajcie się wszyscy. Szczęście Rubi-uścisnęła moją dłoń-Kocham Cię Liam-musnęła jego usta i wstała-zadzwoń jak dolecicie.
Pożegnała się z chłopakami i wyszła.
-No nic, też się będę zbierał. Opiekuj się nią Louis i nie skrzywdź jej. No to zadzwoń jak wrócisz, umówimy się na zdjęcia-uśmiechnął się do mnie-cześć.
-Poczekaj-zeskoczyłam z kolan Louis'a-pogadamy przed domem.

~*~

-Wow...gratuluję stary. Musimy to koniecznie opić-zaśmiał się Liam.
Ciężko było mi patrzeć na przyjaciela wiedząc,że ukochane robi z niego rogacza ale obiecałem Rubs że nie pisnę ani słowem.
-Chcecie pić ?
Jako,że nie uzyskałem odpowiedzi ruszyłem do kuchni skąd przez okno miałem idealny widok na swoją dziewczynę i jej przyjaciela. Cowell wymachiwałam rękami ,krzycząc do obojętnego Hectora. W jednym momencie jej prawa dłoń wystrzeliła i uderzyła z hukiem w policzek bruneta.
-Będziesz tego kurwa żałował-krzyknęła głośno i z hukiem weszła do domu.

~*~

-Nie rzucaj tak tej walizka Styles-krzyknęłam kiedy kolejna moja walizka poleciała do bagażnika-uduszę Cię cholero ! 
-Nie złość się-zaśmiał się Styles i uślinił mój policzek.
-Jesteś obrzydliwy-poczochrałam jego loki. 
-Ale za to jaki seksowny.
-Marzenia-zaśmiał się Louis i oparł się brodą o moje ramię-jak będziemy na miejscu zabieram Cię na randkę, moja dziewczyno.
-Twoja dziewczyno ?-zdziwiłam się.
-Moja i tylko moja-musnął mój drugi policzek. 
-Nie ślińcie mnie tak-zaśmiałam się.
Chłopaki pakowali walizki do vana który miał nas zawieźć na lotnisko. Moją uwagę przykuła osoba czająca się za bramą w czarnym kapturze.
-Stało się coś kochanie ?-szepnął mi do uch Louis.
-Nic-skłamałam
-No to moi drodzy-krzyknął Harry-to będzie najlepszy czas w naszym życiu. 

Osobiście mi się nie podoba. Przepraszam jeżeli zawiodłam i przepraszam za błędy. 
Ps. Jeszcze tylko jakieś cztery rozdziały i kończymy cześć pierwszą o trudnej miłości Rubi i Louis'a. 

niedziela, 26 maja 2013

Rozdział 21

~*~

-Mamo naprawdę musimy już jechać-odwróciłem głowę w stronę samochodu w którym spała już Rubi.
-Byłeś u nas tak krótko-starła samotnie spływającą łzę.
Objąłem ją ramieniem.
-Mamo proszę nie płacz. Przyjadę niedługo-pocałowałem ją we włosy-obiecuję.
-Nie pożegnałeś się z dziewczynkami-spojrzałam smutnie na okna od pokoju moich młodszych sióstr.
-Jest późno, nie będę ich budził, Zabiorę je niedługo do Londynu.
-Kocham Cię synku-pocałowała mnie w oba policzki-przywieź jeszcze kiedyś Rubi. To taka dobra dziewczyna Loui, pasujecie do siebie-uśmiechnęła się przez łzy.
-Mamo-jęknąłem-postaram się nic nie zepsuć-uśmiechnąłem się do niej-zadzwonię jak dojedziemy, Kocham Cię-ostatni raz złożyłem pocałunek na jej policzku i skierowałem się do samochodu. Cicho by nie obudzić śpiącej brunetki zamknąłem drzwi i odpaliłem silnik. Godzina 01:01. Ktoś mnie kocha. Jedną ręką zapiąłem pas i prowadziłem samochód. Trzy godziny drogi. Droga była czysta. Tylko raz zatrzymałem się na stacji żeby napić się mocnej czarnej kawy a Rubi dalej spała. Mamrotała coś nie zrozumiałego pod nosem i niesamowicie się kręciła.
-Która godzina ?-usłyszałem jej zaspany głos-mam Cię zmienić ?-spytała z troską.
-Jest przed trzecia,oczywiście,że masz mnie nie zmieniać-zaśmiałem się,
-Jesteś okropny-pokazała mi język.
-Takiego mnie kochasz ?-drażniłem się z nią dalej patrząc prosto na drogę.
-A ty jaką mnie kochasz ?-uśmiechnęła się podnosząc siedzenie.
-Taką jaka jesteś teraz, uśmiechniętą i szczęśliwą. Jeszcze nigdy nie spotkałem takiej dziewczyny jak Ty.
-A miałeś już ich wiele-zakpiła,
-Nie aż tak wiele, to co piszą w prasie to setki bzdur.
-Co zrobisz z Eleanor ?
-Nic nie zrobię. Ona to już przeszłość, ty jesteś moją przyszłością.

~*~

Siedziałam i wpatrywałam się w oświetlone przez latarnie puste ulice Londynu. Jeszcze jakieś pół godziny i będziemy w domu. Nigdy nie uwierzyłabym komuś kto powie mi,że pokocham Tomlinosna, zapewne bym go wyśmiała, ale nie teraz. Jestem pewna,że to on jest właścicielem mojego serca a Zayn to tylko cholernie dobry przyjaciel.
-Moja mama Cię uwielbia, tak samo jak siostry-spojrzał na mnie Louis.
-Cieszę się,musisz je kiedyś mi tu przywieźć-położyłam mu rękę na kolanie i zaczęłam nią jeździć w dół i w górę,
-Przestań-syknął-rozpraszasz mnie, Chcesz żebym zjechał na jakiś parking i wziął Cię w samochodzie-spojrzał na mnie z podnieceniem w oczach.
-Oczywiście,że tak-zaśmiałam się i cmoknęłam ustami-ale nie chcemy skandalu, jedź prosto do domu.
Pokręcił głową i dalej patrzył na drogę. Do domu dojechaliśmy po około dwudziestu minutach. W każdym bądź razie było parę minut przed szóstą a więc podróż nam się przedłużyła. Zdziwieniem dla mnie była masa reporterów przed domem. Wyjęłam Iphona ze schowka w samochodzie, odpięłam pasy i razem z Louisem wyszłam z samochodu.
-Louis, Louis czy to prawda,że zerwałeś z Eleanor po tym jak przyłapała Cię w łóżku z Rubi
-Jak długo oszukiwałeś swoją dziewczynę ? Od jak dawna sypiasz z siostrzenicą Cowella ?
-Rubi, czy spotkania z Zayn'em służyły ukryciu waszego związku ?
Z wielkim trudem udało nam się dostać do drzwi i zamknąć je prosto przed nosami tych hien.
-Co to było ?-oparłam się czołem o drzwi.
-Raczej kto-szepnął Louis i przytulił się do moich pleców.

~*~

-Spakowany już ?-do mojego pokoju bez płukania wszedł Harry-stary mogłeś mi powiedzieć-wskoczył na łóżko-bzykasz przyjaciółkę mojej dziewczyny.
-Harry, nie wkurwiaj mnie-warknąłem przez zaciśnięte zęby-ona nie jest dla mnie kolejną panienką, jest kimś więcej.
-Pierdolisz Loulou ? Czegoś ty się naćpał ?-zakpił
-Niczego, to miłość Styles, to właśnie miłość.
-A Elka ? Jej nie kochałeś ?
-Dobrze wiesz,że nasz związek opierał się na kasie. Z Rubi będzie inaczej.-uśmiechnąłem się-Marina leci z tobą do Stanów ?
-Przyleci za parę dni, mówię Ci ta dziewczyna jest fantastyczna,
-Gdzie ten Harreh który uwielbia bawić się dziewczynami i woli starsze ? Nie poznaję Cię stary,
-Obojgu nas zmieniła miłość-zaśmiał się-Zayn wrócił do Pezz.
-To dobrze. Oni są dla siebie stworzeni-uśmiechnąłem się do niego i przysiadłem na łóżku.
Szczerze uważałem,że oni są dla siebie stworzeni, Obydwoje idealnie się dopasowywali, Gdyby ktoś poznał tajemnicę spoczywającą na dnie mojego serca i sumienia, może wszystko było by lepsze,

~*~

-Lecisz z nami ?-usłyszałam tak bardzo znajomy i ciepły głos za plecami.
-A nie mogę ?-odwróciłam się i stanęłam twarzą w twarz z Malikem.
-Chcę, bardzo chcę-zaśmiał się i zarzucił mi dłonie na talię-tęskniłem za Tobą-szepnął mi do ucha.
-Ja za Tobą też-zaśmiałam się i dyskretnie odsunęłam od niego-kiedy poznam Twoją dziewczynę ?
-Perrie ? Ja...nie wiem,
-Muszę Ci coś powiedzieć Zayn, tak będzie uczciwie, Nie chce stracić Twojej przyjaźni, Nadal mimo wszystko jesteś dla mnie cholernie ważny-spojrzałam w jego brązowe oczy-przespałam się z Louis'em.
Twarz chłopaka zmieniała odcienie i wyraz. Oszołomiony opadł na fotel stojący pod oknem i wplótł palce we włosy jakby chciał je wszystkie wyrwać.
-Jak ? Dlaczego ? Przecież Ty go nienawidziłaś.-jęknął patrząc na mnie ze smutkiem w oczach,
-Nienawiść przerodziła się w miłość, czuję,że potrafię go zmienić Zayn. Ciebie też kocham, jak brat a teraz masz Perrie.
-Mój związek z nią to ustawka-szepnął-cholerna ustawka,
-Wierzę,że ją pokochasz-uśmiechnęłam się do niego-leci z nami do Stanów ?
-Niestety, jesteś pewna,że tak będzie ? A będę mógł spędzać dalej z Tobą czas ?-spytał z nadzieją w głosie,
-Jasne,że tak-zaśmiałam się-przepraszam-sięgnęłam po dzwoniący telefon-co się stało Mari ?
-Rubi, nie uwierzysz, chyba widziałam Nick'a-pisnęła moja przyjaciółka-to chyba był on. Rubi jesteś tam ?
Telefon z hukiem upadł na podłogę i roztrzaskał się To nie możliwe. Przecież Nick....on przecież umarł. Byłam przy tym, widziałam jak trumnę z jego ciałem zakopują ponad dwadzieścia metrów pod ziemią.
-To niemożliwe-szepnęłam sama do siebie i straciłam grunt pod nogami.
-Rubi-przerażony głos Malika rozdarł powietrze-nie zamykaj oczu, Louis chodź tu !


Jak miło czytać wasze komentarze ! Jak miło dla was pisać :) Moje serduszko się raduję a uśmiech wkrada na twarz kiedy spędzam wolne minuty na przelewaniu dla was moich głupiutkich i bezsensowych pomysłów. KOCHAM WAS <3 
Zachęcam was do zadawania pytań bohaterom . Jest tu może ktoś to wykonuje szablony a czas oczekiwania nie jest długi ? Zachęcam was także do odwiedzania, czytania i komentowania mojego drugiego opowiadania *KLIK*. :) 

Ps. Oglądałam kolejny raz "Szczęściarza" i kolejna niedziela przepłakana. Uwielbiam ten film <3 POLECAM :)

wtorek, 21 maja 2013

Rozdział 20

Wczoraj jest historią. Jutro tajemnicą. 


-Eleanor-warknął Louis-co Tu robisz ?
-Myślisz,że pozwolę Ci spędzać czas samemu z tą szmatą ?-spojrzała na mnie swoimi wielkimi oczami.
-Jak Ty do mnie powiedziałaś ?-podniosłam głos na dziewczynę-chcesz zobaczyć szmatę to spójrz w lusterko.
-Louis-jęknęła-ta okropna dziewucha mnie obraża.
Mój wzrok z dziewczyny przeniosłam na chłopaka który stał pod oknem z zaciśniętym pięściami i szczęką łypiąc wzrokiem na dziewczynę przy drzwiach.
-Rubi-zwrócił się do mnie lekko się uśmiechając-zostaw mnie z nią na chwilę-groźnie spojrzał na swoją dziewczynę.
-Jak chcesz-odpowiedziałam zabierając telefon z szafki nocnej.
-No to sobie pogadamy-usłyszałam jeszcze wściekły głos chłopaka i zamknęłam drzwi do jego pokoju.

~*~

-Po cholerę przyjeżdżałaś ?-warknąłem do brunetki która rozsiadła się na moim łóżku-pytam się !
-Nie krzycz na mnie. Nie mogę pozwolić aby mój chłopak był z jakąś lafiryndą.
-Licz się ze słowami-warknąłem na nią-Rubi nie jest żadną lafiryndą.
-Jest czy nie jest, nie będziesz z nią sam przebywał.
-To się okaże-warknąłem otwierając drzwi-gdzie się zatrzymałaś ?
-Ty oszalałeś ? Oczywiście,że tu ?
-Gdzie ?-zaśmiałem się patrząc na jej zdezorientowaną twarz.
-No chyba pozwolisz mi spać u siebie skoro ta dziewucha śpi w pokoju Lottie...
-Zawiozę Cię do hotelu-zwróciłem się do niej biorąc kluczyki z szafki-chodź.
-Zostaje tutaj z Tobą.
-W moim pokoju śpi Rubi,więc albo idziesz do hotelu albo wracasz do Londynu-warknęłam
-Żartujesz,prawda ?
-Nie,decyduj.
-Wracam do Londynu, to koniec Louis.
-Zrywasz ze mną ?-spojrzałem na wściekła Calder otwierającą drzwi do pokoju.
-Tak,ale wiedz,że nie zaznasz szczęścia z tą dziewczyną-zaśmiała się-obydwoje tego pożałujecie.
Stałem i patrzyłem się oszołomiony jak dziewczyna trzaska drzwiami i opuszcza mój pokój. Jesteś singlem Louis'ie Tomlinson.

~*~

-Możesz być z siebie dumna zdziro-przede mną stanęła rozzłoszczona Eleanor z rozmazanym tuszem-ale nie ciesz się zbyt długo swoim szczęściem.
Nim zdążyłam jej odpowiedzieć do salonu wszedł Louis a ona wyszła głośno trzaskając drzwiami.
-Co się stało ?-zwróciłam się do chłopaka stojącego ramię w ramię ze mną.
-Zerwała ze mną-zaśmiał się-wzięła kurwa i zerwała. I cholernie się z tego cieszę.
-Tak ?-zapytałam zdziwiona patrząc na niego.
-Jestem singlem-zaśmiał się-mogę mieć każdą.
-I tak już masz-warknęłam w momencie kiedy leżący na stoliku telefon zaczął dzwonić-muszę odebrać-spojrzałam na chłopaka i wyszłam przed dom.


~*~

-Coś Ty Hector zrobił ?-przyglądałem się z drzwi Rubi stojącej przed domem z telefonem w ręku.
Z jej tonu można było wywnioskować,że jest wściekła. Bardzo wściekła.
-Boże,jak Ty mogłeś ?-jęknęła do telefonu-człowieku ona ma chłopaka !-widać,że zdenerwowała się jeszcze bardziej-nie Hec, on nie zasłużył na to co Ty !-krzyknęła.
Opierając się o framugę drzwi przypatrywałem się dziewczynie która nerwowo jedną ręką przeczesywała włosy.
-Liam to fajny chłopak, a Danielle go kocha, chcesz to spieprzyć ?
Dziewczyna obróciła się o 180 stopni i dostrzegła moją przerażoną minę.
-Zadzwonię później-rzuciła do telefonu i się rozłączyła-Louis to nie tak...
-Twój przyjaciel przespał się z dziewczyną mojego kumpla-spojrzałem groźniej w jej stronę.
-Kurwa, to nie jest tak...
-A jak do cholery !
-Danielle się kiedyś z nim spotykała.
-Mów dalej, robi się ciekawiej-zaśmiałem się ironicznie
-On zabiła jego dziecko, rozumiesz !-krzyknęła a w jej oczach zalśnił łzy-zabiła dziecko Hectora i odeszła od niego, a teraz razem z wami pojawia się w jego życiu na nowo !
-Rubi uspokój się-podszedłem do niej bliżej chcąc przytulić jednak ta odsunęła się kiedy przejrzała moje zamiary.
-Chce wracać do Londynu, teraz.
-Ale...
-Chce wracać, muszę porozmawiać z Liam'em-otarła policzek.
-A co z nami ?
-Nas nie ma Louis-odpowiedziała kierując się w stronę drzwi.
-A ranek ?-spytałem zdziwiony-to nic dla Ciebie nie znaczy ?
-Co ma znaczyć ? Chcesz usłyszeć,że Cię kocham ? Że cię pragnę ?-spytała odwracając się w moją stronę.
Nasze czoła się stykały, nosy ocierały o siebie a usta były niebezpiecznie blisko.
-Tego chce-szepnąłem jej prosto w usta.
-Kocham Cię Louis-szepnęła a ja wpiłem się w jej usta.....

Ha..nie jestem zadowolona. Ostatnio z niczego,więc nie zdziwię się jeżeli wam też się nie spodoba. Ale to nie koniec akcji(mam taką nadzieję). 

Ps. Przepraszam za błędy. Możecie zadawać pytania bohaterom.
Myślicie,ze Rubi będzie z Louisem ?

środa, 15 maja 2013

Rozdział 19

Mam wrażenie, że to życie wciąż chce, bym stawała na głowie, gdy ledwo trzymam się na nogach.



~*~

-Louis zabieraj te łapy-warknęłam spod przymkniętych powiek kiedy poczułam na brzuchu zimne ręce chłopaka.
-Ale mi zimno-usłyszałam jęk chłopaka nad uchem oraz ciepły oddech na szyi. Swoim ciałem napierał na moje plecy.
-Jest ponad dwadzieścia stopni. Louis przestań-syknęłam-pójdę spać na kanapę-jęknęłam zrzucając jego dłoń z mojego brzucha.
Chłopak niechętnie spełnił moją prośbę i przesunął się na swoją połowę łóżka odwracając się na drugą stronę.
-Przez Ciebie będę marzł.
-I bardzo Ci tak dobrze-zaśmiałam się-dobranoc.
Zamknęłam powieki i próbowałam zasnąć. Wiedziałam,że Lou nie spełni mojej prośby gdy po paru chwilach znów poczułam jak się do mnie przytula. Byłam zbyt zmęczona by zwrócić mu uwagę.

~*~

-Wzywałeś mnie-pewnym krokiem wszedłem do gabinetu Simona.
-Usiądź-wskazał na czarny skórzany fotel naprzeciwko dużego mahoniowego biurka.
Wykonałem polecenie i zająłem wskazane przez niego miejsce.
-Wiesz już coś na temat rodziców Rubi ?-zapytałem odpalając papierosa.
-To później, najpierw porozmawiamy o Tobie. Dzwonił do mnie menager Little Mix.
-I co to ma wspólnego ze mną ?-zaciągnąłem się papierosem by po chwili wypuścić dym nosem.
-Przez jakiś czas spotykałeś się z jedną z nich, wtedy dzięki temu zyskiwały na popularności. Teraz kiedy się rozstaliście dziewczyny tracą fanki. Zayn układ jest prosty, na jakiś czas znów musicie do siebie wrócić.
-Ty sobie kurwa żartujesz ?
-Nie, mówię całkiem poważnie. Od dziś ranka jesteście znów w oficjalnym związku. Postanowiliście dać sobie drugą szanse-jego głos roznosił się po pomieszczeniu.
-Kurwa-jęknąłem gasząc papierosa w popielniczce.
-Może znów coś między wami będzie. Dałem matce Rubi pieniądze żeby zniknęła-uśmiechnął się blado-za dwa dni wraz z Louis'em wracają, a wy lecicie do Ameryki.
-Ona też ?-spytałem starając się aby zabrzmiało to bezinteresownie.
-Podoba Ci się moja siostrzenica ? Jak będzie chciała.
-To ja już idę do chłopaków-uśmiechnąłem się blado i wyszedłem z gabinetu.
Skierowałem się jednak do swojego pokoju by wykonać jeden ważny telefon.

~*~

Obudziły mnie przyjemne promienie słońca świecące prosto na moją twarz oraz wibrujący telefon na szafce nocnej. Jedną ręką sięgnęłam po niego i kiedy moim oczom ukazał się numer osoby dzwoniącej od razu zeskoczyłam z łóżka i zamknęłam się w łazience Louisa żeby spokojnie porozmawiać.
-Zayn-pisnęłam do słuchawki jak małe dziecko.
-Aż tak się cieszysz,że dzwonię ?-zaśmiał się po drugiej stronie.
-Ja tylko tęsknie za Tobą.-uśmiechnęłam się pod nosem.
-Ja za Tobą też mała.
-Coś bym powiedziała ale nie chcę być niegrzeczna. Co tam się dzieje ?
-A musi się coś dziać,że dzwonię ? Mam dziewczynę.
-Dziewczynę ?-zdziwiłam się.
-Wróciłem do Perrie, każdy chyba zasługuje na drugą szansę....
-Ymhym, masz rację. Muszę już kończyć, obiecałam siostrą Louis'a wizytę w parku rozrywki.
-Polubiły Cię ?
-I to bardzo-zaśmiałam się-do usłyszenia Zayn.
Nie czekając na jego odpowiedź rozłączyłam się i wyszłam z łazienki. Louis siedział na łóżku opierając się o szeroki zagłówek. Muszę przyznać,ze bez koszulki wyglądał smakowicie. Ze względu na wczesną godzinę postanowiłam się na chwilę jeszcze położyć. Byłam zaskoczona wiadomością jaką przekazał mi mulat. Choć nie byłam w nim zakochana poczułam ukłucie w sercu.
-Zostaliśmy sami.-szatyn podniósł głowę.
-A gdzie wszyscy ?
-Dziewczynki w szkole a mama w pracy-zaśmiał się.
-A my co robimy ?

+18

-A może to ?-chłopak szepnął i usiadł na moich nogach przygważdżając mnie do łóżka i agresywnie wpijając się w moje wargi. Jęknęłam lekko i wplotłam palce w jego rozczochrane włosy. Nie mogłam się powstrzymać sama przed sobą, miałam dziś ochotę na Louis'a. Choć zazwyczaj darliśmy ze sobą koty teraz go pożądałam  Przyczyniła się też do tego rozmowa z Zayn'em, ale on nie musi o tym wiedzieć. Rozchyliłam wargi a on wykorzystał okazję i po chwili jego język penetrował w moich ustach. Wybrzuszenie w czarnych bokserkach chłopaka powiększało się z każdą sekundą, z każdym pocałunkiem. Swoimi chłodnymi dłoniami  masował moje piersi doprowadzając moje ciało do niebiańskich dreszczy. Ściskał je, przygniatał i delikatnie pieścił. Swoimi palcami pieściłam jego nagie plecy wbijając w nie parę razy palce. Louis oderwał się od moich ust i pozbył bokserki w której spałam oraz pchnął mnie na poduszki tak,że leżałam pod nim.
-Będziesz pierwszą którą przelecę u siebie w pokoju-zaśmiał się składając pocałunki na moim nagim brzuchu sunąc w górę aż do ust. Nie myśląc wsunęłam dłoń w bokserki chłopaka który pod moim dotykiem wydał z siebie krótkie warknięcie a potem głośny jęk kiedy moja dłoń przesuwała się w dół i w górę po jego przyrodzeniu. Obydwoje w tej samej chwili postanowiliśmy się pozbyć z siebie ostatnich okryć i po sekundzie leżeliśmy nadzy na granatowej pościli Louis'a.
-Jesteś taka ciepła-jęknął wprost do moich ust.
Nadal robiłam mu dłońmi dobrze o on pieścił ustami moje nabrzmiałe sutki wydobywając z siebie głośne jęki. Prawą ręką sięgnął do szuflady i wyjął z niej paczkę prezerwatyw. Rozerwał jedno opakowanie w zębach i wsunął na swojego nabrzmiałego członka. Dłonie przeniosłam na tył jego głowy zmuszając go tym samym do przybliżenia ust do moich. Po chwili Louis wszedł we mnie bez żadnych zahamowań  Tego ranka nie obowiązywały nas żadne zasady. Każde kolejna pchniecie było mocniejsze ale podobało mi się to. Poruszał swoimi biodrami w przód i tył doprowadzając mnie do coraz głośniejszych krzyków,
-Chce usłyszeć jak krzyczysz moje imię, Chce usłyszeć je w momencie kiedy w Tobie jestem-jęknął mi wprost do ucha i przygryzł jego płatek.
-Looouis-krzyknęłam-o tak....
Owinęłam nogi wokół jego bioder dzięki czemu był jeszcze bliżej mnie.
-Za...zaraz dojdę....jeszcze tylko kilka pchnięć-wysapał.
Też byłam blisko szczytu. Tylko jeden raz wcześniej doszłam tak szybko, wtedy z Louis'em.
Ostatnie mocne pchnięcie i moje plecy wygięły się w łuk a po ciele rozlała fala przyjemnego ciepła. Jednocześnie wydaliśmy z siebie głośny jęk i Louis opadł na łóżku obok wychodząc ze mną.
-To nie koniec-szepnął ściągając zużytą prezerwatywę.
Nie musiałam zastanawiać się długo co planuje chłopak bo już po chwili podciągnął moje nogi do góry a językiem wszedł we mnie bez żadnego ostrzeżenia. Jęknęłam długo co widocznie mu się spodobało bo zaczął delikatnie językiem penetrować moje wnętrze. Zacisnęłam dłonie na prześcieradle. Wiłam się pod wpływem jego dotyku i jęczałam głośno wykrzykując jego imię.
-Dojdź dla mnie-wychylił się na chwilę by znów powrócić do swojego wcześniejszego zajęcia.
Nie musiał długo prosić. Dostał to czego chciał.
-Loooouis-jęknęłam a chłopak z zadowoleniem przyległ do mojego nagiego ciała i namiętnie pocałował w usta.

koniec +18

Spłukiwałam pianę ze swojego nagiego ciała co chwilę spoglądając na sylwetkę Louis'a który poprawiał włosy przed lusterkiem. Na samo wspomnienie wydarzeń sprzed paru minut robiło mi się gorąco i miałam znów ochotę zaciągnąć go do łóżka żeby mnie rżnął bez opamiętania. Podobało mi się to i to bardzo. Sięgnęłam dłonią po ręcznik wiszący na haczyku i owinęłam swoje nagie ciało i wyszłam z kabiny.
-Zmienia to coś między nami ?-zwrócił się do mnie Louis stojący w samach spodniach przed lustrem.
-Nadal się nie cierpimy ?-zaśmiałam się.
-Jeżeli nasza nienawiść ma wyglądać tak jak dziś rano, to Cię nie znoszę-zaśmiał się i pocałował w mokre ramię i wyszedł z łazienki. Dokładnie się wzeszłam i wyszłam z łazienki. Louis stał przodem do okna i z kimś rozmawiał przez telefon.
-Dobrze,jutro będziemy już w Londynie...nie martw się nic, wszystko będzie okej.-musiał komuś odpowiedzieć-do zobaczenia.
-Wyjeżdżamy dziś w noc-odwrócił się w moją stronę-za dwa dni lecimy do Ameryki.
Dwa dni. Jeszcze tylko dwa dni, dane będzie mi spędzić z każdym z nich. Przysunęłam się do niego o on przytulił mnie do swojej klatki i dłońmi błądził po moich plecach.
-Jak ładny obrazek-obydwoje odwróciliśmy się w stronę z której dochodził dziewczęcy głos.


Szału nie ma,dupy nie urywa a staniki nie latają. Mam nadzieję,że wam się mimo wszystko spodoba. Przepraszam za swoją długą nieobecność ale ta również może być długa.
Do następnego.

Ps. Przepraszam za błędy ! :* 

wtorek, 7 maja 2013

Rozdział 18

Nigdy nie trać nadziei...

~*~

-Pobudka-ktoś przejechał dłonią po moim policzku-jesteśmy już na miejscu.
Otworzyłam oczy i napotkałam uśmiechniętą twarz Tomlinsona. Musiałam usnąć w cholernie nie wygodnej pozycji gdyż bardzo bolała mnie szyja.
-Już ?-jęknęłam przecierając dłońmi oczy-wyglądam okropnie.
-Wyglądasz wspaniale-zaśmiał się-wysiadaj.
Grzecznie wykonałam polecenie Louis'a i wysiadłam z samochodu rozprostowując przy tym kości.
-I tak nie urośniesz-zaśmiał się wyciągając nasze bagaże.
Już chciałam mu coś odpowiedzieć niemiłego ale w ostatnim momencie ugryzłam się w język.
-Daj moje walizki-wyciągnęłam ręce
-Zostaw, jesteś kobietą ? Jesteś. Ja jestem mężczyzną,wiec to moja działka-kolejny raz w przeciągu kilku minut się roześmiał.
-Nie powiedziałabym-złośliwie ale życzliwie mruknęłam pod nosem.
-Coś Ty powiedziała ?-brunet powoli zmierzał w moją stronę.
-Ja ?-wskazałam na siebie dłonią a on kiwnął głową-nic.
Chłopak gardłowo się zaśmiał i spojrzał na mnie jak drapieżnik na swoją ofiarę a parę sekund później obydwoje roześmiani leżeliśmy na trawie. Znaczy się ja leżałam na trawie a Louis przygniatał mnie do posadzki swoim ciałem.
-Złaź grubasie-zapiszczałam.
-Nigdy-uśmiechnął się i nosem zaczął wodzić po odsłoniętych częściach ciała tak że śmiałam się do rozpuku z powodu łaskotek.
-Jednak Daisy miała rację,że ktoś się bawi przed domem-usłyszeliśmy nad sobą kobiecy głos.
-Mama-Louis zerwał się na równe nogi pomagając mi się podnieść-tak bardzo się cieszę,że Cię widzę.

~*~

-Witaj Perrie-podszedłem do siedzącej blondynki przy oddalonym stoliku w jednej z lepszych kawiarni w Londynie.
-Cześć Zayn, cieszę się,że zgodziłeś się spotkać-uśmiechnęła się pokazując rząd śnieżnobiałych zębów.
-Dlaczego miałbym nie chcieć się spotkać ?-zapytałem zajmując miejsce naprzeciwko niej.
Wyglądała ładnie, jak zwykle. Prosta granatowa sukienka z krótkim rękawkiem, rozkloszowana na dole, czarne platformy, nienagannie ułożona fryzura i lekki makijaż podkreślający usta dziewczyny.
-Coś dla państwa ?-podeszła do nas kelnerka
-Dla mnie Carmel Late i sernik wiedeński z sosem czekoladowym-uśmiechnęła się blondynka
-To samo.
Dziewczyna zapisała zamówienie i oddalił się w stronę lady.
-Co tam u Ciebie słychać ?
-Nic ciekawego.-uśmiechnęła się smutno tak jakby coś ją trapiło.
-Pezz co jest ?-zapytałem dziewczyny
-Zayn przemyślałam parę spraw...dajmy sobie jeszcze jedną szanse. Spróbujmy jeszcze raz...ja nigdy nie przestałam Cię kochać.
-Perrie....-dziewczyna złapała mnie za leżącą na stoliku dłoń.
-Nie musisz dawać mi odpowiedzi dzisiaj, poczekam-uśmiechnęła się-może zjemy nasze serniki ?
-Masz więcej sosu-jęknąłem patrząc na jej ciastko a ona zaczęła się śmiać zwracając uwagę niektórych osób znajdujących się w kawiarni.

~*~

-Więc jesteś przyjaciółką mojego syneczka ?-uśmiechnęła się moja rodzicielka do Rubi siedzącej przy stole z Pheobe na kolanach.
-Na to wygląda-uśmiechnęła się dziewczyna.
-Czym się zajmujesz ? Uczysz się jeszcze ?-moja mama zadawała kolejne pytania.
-Mamoo...-jęknąłem
-Och zamknij się Lou-brunetka uderzyła mnie w ramię-przerwałam studia po drugim roku a w tym momencie poważnie zajmuję się modelingiem.
-Nic dziwnego,jesteś śliczna-uśmiechnęła się moja mama-idę robić kolację, rozumiem,że dla Ciebie Rubi coś lekkiego ?
-Ależ oczywiście,że nie-zaśmiała się brunetka-nie stosuję żadnych diet.
-I bardzo dobrze, to szkodzi zdrowiu. Będę w kuchni.
W milczeniu przez dłuższą chwilę przyglądałem się jak Rubi bawi się z bliźniaczkami. Dziewczynki zadawały jej tysiące pytań a ona na każde cierpliwie odpowiadała i uśmiech nie schodził jej z twarzy.
-Może byście już dały Rubi spokój ?-zagadałem do nich.
-Daj spokój Louis-zaszczebiotała brunetka i wolną ręka rzuciła w moją stronę jabłko które złapałem w locie.
Z zadowolenie na twarzy wpatrywałem się w ten śliczny obrazek.

~*~

-Kolacja był przepyszna-uśmiechnęłam się do mamy Louis'a.
Przemiła kobieta, tak samo jak jego cztery siostry. Gołym widać jak wszystkie bardzo go kochają a on sam gotowy byłby oddać za nie wszystko. Louis z chwilą przyjazdu tutaj pokazał swoją prawdziwą twarz. Uroczego, sympatycznego i dojrzałego mężczyzny.
-Mamo my już pójdziemy na górę-odezwał się Louis uprzednio podchodząc do niej i składając na jej policzku mokry pocałunek.
Dziewczynki poszły spać jakieś pół godziny wcześniej a my siedzieliśmy i w spokoju rozmawialiśmy  Ciekawe czy też miałabym takie ciepłe stosunki z mamą. Gdybym ją w ogóle miała.
-To Twój pokój-zwróciłam się do chłopaka wchodząc za nim do jasnego,przestronnego pomieszczenia.
-Tak-kiwnął głową-jest jedno łóżko wolne,właśnie to-nasz wzrok utkwiony był w jednym dwuosobowym łóżku.
-Spoko,śpię na kanapie-poklepałam go po plecach.
-Nie ma mowy.
-Tak
-Nie
-Tak
-Nie
-Louis-jęknęłam
-Jesteś moim gościem, śpisz na łóżku-sprzeciwił się.
-Ale to Twoje łóżko-jęknęłam wyciągając szorty i bokserkę z walizki.
-Śpisz tu i bez gadania-chłopak podszedł do szafy i zaczął w niej grzebać.
-Oboje tu śpimy na łóżku-podeszłam do drzwi z zamiarem skierowania się do łazienki-ale nie myśl sobie za dużo-uśmiechnęłam się do niego i zamknęłam za sobą drzwi.

Nie wiem czy uda mi się coś dodać w tym tygodniu, ale mam nadzieję że COŚ w czwartek się
pojawi. 
Mam nadzieję,że wam się spodoba ;)
Przepraszam za błędy i za skończenie w takim momencie :* 

Ps. Podoba wam się szablon ? 

niedziela, 5 maja 2013

Rozdział 17

Kilka dni później.

~*~

-Gdzie jest Zayn ?-zwrócił się do nas zdenerwowany Simon który godzinę temu wylądował w Londynie a teraz siedzi jak na szpilkach na kanapie.
-Już jestem-odpowiedział zaspany Malik zakładając na siebie koszulkę.
-Rubi jest w domu ?
-Nie, pojechała na sesję z Mariną-odpowiedział Cowell'owi Harry-o co chodzi ?
-Dobrze, bardzo dobrze. Chłopaki potrzebuje waszej pomocy-spojrzał na każdego z nas-matka Rubi wyszła z ośrodka i wraz z jej ojcem chcą się do niej dobrać.
-Coś w tym złego ?-spytał zdziwiony Liam przeżuwając kanapkę.
-Tak, jej matka jest narkomanką a ojciec ma powiązania z mafią-odpowiedział wściekły Simon.
-W czym mamy Ci pomóc-po raz pierwszy zabrałem głos.
-Nie wszyscy Louis mogą mi pomóc, tylko właśnie Ty-spojrzał na mnie-zabierz ją na jakiś czas do Doncaster.
Ja i Rubi w moim rodzinnym domu. Idealna okazja żeby zdobyć jej sympatię i drogę do serca.
-Dlaczego akurat on ?-fuknął Zayn w moją stronę-ja mogę ją zabrać do Bradford.
-Nie, podjąłem już decyzję, z Louis'em będzie bezpieczna-na moją twarz wkradł się uśmiech zwycięzcy-wy będziecie mi potrzebni tu na miejscu.
-Kiedy mamy wyjeżdżać ?
-Jeszcze dziś. Jak najszybciej.
-Ona nie będzie chciała-jęknąłem zdając sobie sprawę z tego,ze Rubi mnie nie znosi.
-To już załatwione. Jest spakowana. Niech tylko teraz wróci.
Z triumfalnym uśmiechem na ustach udałem się do sypialni przygotować do podróży.

~*~

-Wujku muszę-jęknęłam patrząc na spakowane bagaże stojące przy drzwiach oraz Louis'a zakładającego buty.
-Tak kochanie, chce żebyście ocieplili swoje stosunki.
-Nie możemy tu w Londynie ?
-Nie tam będziecie mieć spokój i będziecie się mogli lepiej poznać-uśmiechnął się ciepło.
-Ymyhy-pocałowałam go w policzek i do pomieszczenia przyszli chłopcy się pożegnać.
-Będziemy tęsknić-jęknęli równocześnie i grupowo mnie uścisnęli.
Tylko Zayn opierał się o framugę drzwi i smutno się uśmiechał.
-Chodź tu-wyciągnęłam do niego obydwie ręce kiedy mężczyźni pakowali bagaże do samochodu.
Chłopak podszedł do mnie i mocno mnie do siebie przyciągnął.
-Nie podoba mi się ten pomysł-jęknął w moje włosy-będę tęsknił.
-Ja też Zayn. Ale może ktoś pojawi się w Twoim życiu ?-zaśmiał się na samo przypomnienie kilku ostatnich dni kiedy tu próbowałam go namówić na jakiekolwiek wyjścia by wyszedł i spotkał kogoś kto zawróci mu w głowie i skradnie bezpowrotne serce.
-Tak szybko się mnie nie pozbędziesz.-zaśmiał się-jak by się coś działo to dzwoń.
-Jasne-pocałowałam go w policzek-trzymaj się.
-Ty też.
Spojrzałam na jego twarz i wyszłam na dwór kierując się do pojazdu Louis'a który już siedział za kierownicom.
-To jedziemy-zaśmiał się.
-To jedziemy-uśmiechnęłam się do bruneta.
W głębi duszy mam nadzieję,że ta podróż coś zmieni między nami. Jestem gotowa zakopać topór wojenny.

~*~

Jechaliśmy już godzinę śmiejąc się do łez i wygłupiając. Rubi starała się śpiewać wraz z wykonawcami piosenek lecących w radiu.
-Słoń nadepnął Ci na ucho-zaśmiałem się,za co dostałem w ramię od roześmianej brunetki.
-Jesteś niemiły Loui.
Już miałem jej odpowiedzieć kiedy w samochodzie rozniosła się melodia The Frey.  Jako ostrożny kierowca  włączyłem na głośnomówiący z nadzieją,że to któryś z chłopaków ewentualnie mama.
-Gdzie Ty jesteś ?!-po samochodzie rozniósł się głos mojej dziewczyny.
-Jadę do domu-odpowiedziałem patrząc na Rubi która ledwo powstrzymywała się od wybuchnięcia śmiechem.
-To wiem, ale dlaczego ja nic o tym nie wiem ? Jestem twoją dziewczyną Louis.-krzyknęła.
- To można szybko zmienić-syknąłem pod nosem żeby nie usłyszała-jadę z kimś a poza tym nie muszę Ci się tłumaczyć.
-Jednak musisz, lepiej żebyś nie dobierał się do tej zdzirowatej Rubi bo inaczej porozmawiamy. 
-Ta zdzirowata Rubi wszystko słyszy-wyprzedziła mnie z odpowiedzią brunetka- i uważaj na słowa dziuniu.
-Pożałujesz tego Louis-syknęła a potem już tylko słychać było ciągły sygnał.
-Nie przejmuj się-szepnąłem do brunetki kładąc dłoń na jej kolanie, ku mojemu zaskoczeniu nie strąciła jej tylko przyjaźnie się uśmiechnęła.
-Dobrze,śpiewamy dalej ?

~*~

Siedziałem na kanpie i przeskakiwałem z programu na program. Nie powinienem być zazdrosny bo Rubi dała mi jasno do zrozumienia,że na razie nic z nas nie będzie. Na razie. W kieszeni spodnich poczułem wibracje oznaczające przyjście wiadomości. Zaciekawiony wyjąłem telefon z nadzieją,że jest to wiadomość od brunetki, myliłem się.

From: Pezz

Masz czas dziś ? Może byśmy się spotkali jakoś ?Odpisz.

Perrie. Perrie. W sumie czemu nie ? Rozstaliśmy się w przyjacielskich stosunkach więc jedno spotkanie chyba nikomu nie zaszkodzi ? 

For: Pezz

Czemu by nie, spotkajmy się tam gdzie zwykle o ósmej. 

Schowałem telefon z powrotem do kieszeni i ruszyłem do pokoju szykować się na spotkanie. 


Jesteście wspaniali ! Jak zobaczyłem 26 komentarzy to się poryczałam ze szczęścia. Kocham was normalnie.
Dobra wiadomość dla TeamLouis to z nim będzie scena +18 ale nie zdradzę nic więcej.
J E S T E Ś C I E    M E G A Ś N E ! 

Mam nadzieję,że rozdział przypadnie wam do gustu :) Kolejny niedługo.

Zapraszam na moje kolejne,trzecie opowiadanie, drugą część historii Ness i Liam'a oraz ich przyjaciół.  Tym razem głównie z wątkami ich prawie dorosłych pociech. *KLIK*
Mam nadzieję,że przyjmiecie je tak samo ciepło i życzliwie jak dwa poprzednie. 

Oraz opowiadanie zaczynającej dopiero autorki której pomagałam w doborze bohaterów *KLIK*



Ps. TeamZayn nie martwcie się, Zayn też ciągle w grze.

Ps1. Nie wiem czy są tu jacyś maturzyści a ja pewnie jutro nic nie dodam(choć kto wie?) życzę wam wypisania długopisów ! :* 

Rozdział 16

~*~

Wstałam rano z podpuchniętymi od płaczu oczami. Okropnie bolała mnie głowa. Czułam nieprzyjemny ucisk w żołądku. Zayn nie wrócił na noc do domu. Przeze mnie. W nocy do pokoju dwa raz zajrzał Louis ale udawałam,że śpię. Zeszłam z łóżka i od razu udałam się do łazienki. Nie patrząc na swoje odbicie w lustrze udałam się pod prysznic. W głowie szumiały mi wciąż jego słowa...zakochałem się. Dlaczego ? Dlaczego ja zawsze muszę zachować się jak pieprzona egoistka. Zayn nie jest mi obojętny...ale to nie miłość. Jeszcze nie. Owinęłam się białym ręcznikiem i wyszła spod ciepłego strumienia wody. Dokładnie wytarłam każdy centymetr swojego ciała. Posmarowałam się czekoladowym balsamem i nałożyłam czarne leginsy i duży podkoszulek Hectora. Po co on mnie pocałował ? Po jasną cholerę chciał coś udowodnić Danielle. Związałam włosy w luźnego koka i skierowałam się do kuchni po butelkę wody by z powrotem udać się do swojej komnaty i użalać się nad swoim losem. Na moje nieszczęście w kuchni siedział Louis i Niall. Liam z Danielle siedzieli przed telewizorem a raczej miziali się przed telewizorem.
-Cześć-odezwał się nieśmiało Niall kiedy otworzyłam lodówkę i dłużej się w nią wpatrywałam.
-Cześć-mruknęłam pod nosem trzaskając drzwiczkami.
-Rubi, my....
-Zamknij się Louis. Nie mam ochoty na rozmowy.-wzięłam szklankę i nie czekając na odpowiedź zamknęłam się w pokoju. Jestem bezczelna.

~*~

Obudziłem się w jakimś nieznanym mi miejscu. Obok mnie leżała nieznana brunetka. Naga brunetka. Podniosłem się do pozycji siedzącej nie przejmując się pulsowaniem w skroniach. Wśród porozrzucanych ciuchach znalazłem swoje bokserki które od razu z szybkością na siebie wsunąłem tak samo jak pozostałą garderobę.Jak najciszej żeby nie obudzić dziewczyny wyszedłem z jej mieszkania, chyba. Z wczorajszego wieczoru pamiętam urywki. Pocałunek, alkohol, dużo alkoholu i film się skończył. Sunąłem się do posiadłości Cowell'a modląc się żeby żadna z tych skurwysyńskich hien nie zrobiła mi zdjęcia. Muszę porozmawiać z Rubi. Szczerze z nią porozmawiać. Na miękkich nogach o suszą w ustach wszedłem do domu.
-Nareszcie kurwa-doskoczył do mnie Liam-gdzieś Ty był ?
-Musiałem sobie dużo przemyśleć-zwinąłem mu butelkę wody i od razu ją opróżniłem.
-Chcesz pogadać -zwrócił się do mnie Payne.
Wiem,że jemu mogę powiedzieć o wszystkim, on jeden mi doradzić bez żartów oraz głupich komentarzy.
-Ona całą noc przepłakała.Zaraz po Twoim wyjściu poszła do siebie i z nikim nie chce rozmawiać-Liam usiadł na kanapie.
-Rubi ? Płakała ?-usiadłem koło przyjaciela-jasna cholera...
-Zayn,co się dzieje ?
-Zakochałem się w niej-odpowiedziałem mu i rzuciłem butelką przez całą długość pokoju.

~*~

Leżałam na swoim łóżku bawiąc się pierścionkami i patrząc się ciągle w drzwi. Nie płakałam, nie miałam już na to siły, nie miałam już na to ochoty, nie miałam już czym. Leżałam tak bezczynnie. Martwiłam  się o Zayn'a. Tak strasznie się o niego martwiłam. Moje rozmyślenie przerwało pukanie do drzwi.
-Spieprzaj Lou-krzyknęłam.
Chłopak trzy raz już u mnie był z chęcią służenia ramieniem do wypłakania.
-To ja-w drzwiach pojawiła się głowa Zayn'a-mogę.
Kiwnęłam głową na tak i podniosłam się do pozycji siedzącej opierając się plecami o zagłówek. Wierzchem dłoni starłam z twarzy pozostałości  po płaczu.
-Zachowałem się wczoraj jak idiota, nie powinienem tak zareagować, nic nas w końcu nie łączy.-usiadł na skraju łóżka patrząc na mnie.
-To ja nie powinnam się dać pocałować. Albo nie powinnam dawać nadziei Tobie-swoje spojrzenie wbiłam w swoje dłonie.
-Nie, to już nic nie zmieni Rubi, ja i bez tego się w Tobie zakochałem, nawet jeżeli Ty nic nie czujesz jeszcze mam tą nadzieję.
-Jaką nadzieję Zayn ?
-Taką,że może mnie pokochasz. Że któregoś dnia będę dla Ciebie tak samo ważny jak Ty dla mnie.
-Jesteś dla mnie ważny. Jesteś moim przyjacielem.
-I to na razie musi mi wystarczyć-uśmiechnął się i przytulił się do mnie-nie płacz więcej przeze mnie-pocałował mnie w czubek głowy-nie jestem warty Twoich łez.

~*~

-Po co chciałeś się spotkać ?-do stolika dosiadła się blondynka w ciemnych okularach.
Jak zawsze miał mocny makijaż podkreślający rysy jej twarzy.
-Może byś się przywitała ?
-Nie igraj sobie Louis, gadaj co chciałeś. Nie mam czasu.
-Napijesz się czegoś ?
-Louis mów co chciałeś albo ja wychodzę-dziewczyna ściągnęła okulary.
-Perrie jak dobrze wiesz chodzi o Zayn'a.
-Mało się ten chłopak przez nas wycierpiał. Louis zostaw go w spokoju, to Twój przyjaciel.
-Wiem,że mój przyjaciel.Wiem,że go zraniłem ale teraz to wyższa konieczność i potrzebuje Twojej pomocy.
-W czym ?-spojrzała na mnie podejrzliwe.
-Zrób wszystko żeby do Ciebie wrócił. Wymyśl coś, on musi do Ciebie wrócić rozumiesz ? Przecież umiesz udawać prawda ?-zwróciłem się do blondynki której ze zdumienia zabrakło słów.


Musiałam ich pogodzić, siła wyższej konieczności. 

Piszcie mi w komentarzach z kim chcecie scenę +18 
z Zayn'em
z Louis'em
czy z Hectorem.
Planuję taką w najbliższych rozdziałach.

Ps. Przepraszam za błędy. Mam nadzieję,że się podoba ? 

środa, 1 maja 2013

Rozdział 15


kilometry są niczym dla ludzi, którzy się kochają

~*~

Hector mruknął coś niezrozumiałego pod nosem w stronę dziewczyny i skierował się z powrotem na górę.
-Przepraszam was za niego. Miło Cię poznać Danielle-szepnęłam do dziewczyny która błagalnie na mnie spojrzała-mam nadzieję,że się jeszcze kiedyś zobaczymy ?
-Tak,jasne. Jeżeli tylko będziesz chciała-uśmiechnęła się.
-Zejdźcie później-zaśmiał się Liam.
Pokiwałam głową na tak i zostawiłam parę samą w salonie. Weszłam cicho do pokoju. Hector stał i wpatrywał się w okno. Podeszłam do niego i przytuliłam się do jego umięśnionych pleców.
-Co jest ?-zapytałam.
Hector chwycił moje dłonie w swoje i dalej wpatrywał się w szybę.
-Pamiętasz...pamiętasz jak pierwszy raz się ze mną przespałaś ?
-Pamiętam, przyleciałam z Ameryki na parę dni. Dwa lata temu-zaśmiałam się.
-Tego dnia rozstałem się z dziewczyną-odwrócił się w moją stronę i odszedł od okna.
-Pamiętam Hec-zapewniłam chłopaka.
-To była właśnie Danielle. Kochałem ją rozumiesz,tak naprawdę kochałem.
-To..to ta Danielle ? Dlaczego się rozstaliście ?
-Tak.Zabiła moje dziecko. Usunęła ciąże. Tak po prostu.
-Boże Hector tak mi przykro-szepnęłam-ja nie wiedziałam. Jest coś co mogę dla Ciebie zrobić ?
-Po prostu bądź. Niech będzie tak jak teraz-szepnął a ja podeszłam i się do niego przytuliłam.

~*~

-Jak miło Cię wreszcie widzieć Danielle-uśmiechnąłem się w stronę dziewczyny siedzącej na ławce w ogrodzie.
Z otwartego okna w pokoju Rubi dochodził śmiech dziewczyny i chyba Hectora. Nerwowo podrzucałem telefon do góry czekając na wiadomość od Perrie.
-Gdzie Zayn ?-zwróciłem się do Liam niosącego tacę z napojami
-Pojechał z Horanem do Nandos-zaśmiał się Payne.
-Witajcie przyjaciele-do ogrodu wszedł Harry trzymając za rękę blondynkę-Danielle jak miło Cię widzieć-puścił dłoń Mariny ku jej niezadowoleniu i podszedł przywitać się z dziewczyną Payne.
-A kim jest ta ślicznotka obok Ciebie ?-zwróciła się do niego brunetka podchodząc bliżej blondynki.
Harry dumnie wypiął piersi i objął Marine w pasie przyciągając do siebie.
-Moja dziewczyna. Skarbie poznaj ukochaną Liam'a.-wskazał na Dani.
-Marina-blondynka niechętnie podała dziewczynie dłoń-ale my się chyba znamy.
Danielle zaczerpnęła głośno powietrza a Marina usiadła na jednym z wolnych krzesełek.
-Gdzie Rubi ?-zapytała a chwilę później odpowiedzi udzielił jej pisk dochodzący z pokoju dziewczyny oraz głośny śmiech Hectora.
-Co Cię tak bawi ?-zwróciłem się do dziewczyny która uśmiechała się pod nosem.
-Nic,oczywiście,że nic.-odpowiedziała mi w tym samym momencie w którym dostałem wiadomość.

From: Perrie

Ten jeden raz Louis. Spotkajmy się jutro tam gdzie zawsze. 

~*~

Wiłam się na łóżku próbując uniknąć spotkania ze zwinnymi palcami Hectora.
-Proszę przestań-zapiszczałam śmiejąc się. 
-A co będę z tego miał ?
-Satysfakcję-dźgnęłam go w klatkę piersiową.
-No nie wiem,muszę to przemyśleć-zaśmiał się.
-Ty potworze-pchnęłam go lekko ale mimo to upadł na miejsce obok mnie-idziemy do nich na dół ?
-Nie wiem czy chce z nią siedzieć.
-Będę przy Tobie-zeskoczyłam z łóżka-pamiętaj-chwyciłam go za dłoń.
-Tylko dlatego tam z Tobą idę.-zaśmiał się i pocałował mnie w czoło.
Hector podchodził do drzwi kiedy wskoczyłam mu na plecy.
-Ty wampirze-zaśmiał się i wyszedł z pokoju kierując się do ogrodu. Z jego twarzy nie schodził uśmiech. 
-Któż to nas zaszczycił swoją obecnością-zironizował Louis kiedy pojawiliśmy się w ogrodzie. 
Jak na sierpień nie było wcale za ciepło ani za zimno. 
-Ja nie chce schodzić-jęknęłam kiedy Hector chciał mnie postawić na ziemi. 
Na moje słowa zaśmiał się i przekręcił mnie tak,że znajdywałam się z nim twarzą w twarz. Tak mnie trzymając usiadł na krzesełku naprzeciwko brunetki a mnie posadził sobie na kolanach.
-A wam co tak wesoło ?-zaśmiał się Harry popijając piwo.
-A tak jakoś-odpowiedział mój przyjaciel i musnął swoimi ustami moje ucho znów mnie przy tym łaskocząc.
-Rubi też jest modelką-zwrócił się Liam do swojej partnerki-skąd się znacie z Hectorem.
-Mieliśmy razem kilka sesji-odpowiedział Hector nim Danielle zdążyła się odezwać.
-Jesteście razem ?-spojrzała na nas dziewczyna.
-Praktycznie to...-nie zdążyłam odpowiedzieć bo Hector mnie pocałował. 

~*~

Stałem w drzwiach od wejścia do ogrodu i przysłuchiwałem się rozmowie. Chciałem wiedzieć co odpowie Rubi na zadane jej pytanie. Nie usłyszałem jednak odpowiedzi tylko zobaczyłem coś co zadało mi cios prosto w serce. Hector ją pocałował. A ona wcale nie zaprotestowała. Kiedy się od siebie oderwali jego twarz ozdobiona była szerokim uśmiechem a jej zaskoczeniem. Zaczerpnąłem głośno powietrza zwracając przy tym uwagę zgromadzonych na sobie. Twarz Rubi kiedy mnie zobaczyła automatycznie zmieniła wyraz. Była smutna i starała przeprosić wzrokiem. Postawiłem karton z alkoholem koło ławki i skierowałem się ku drzwiom.
-Zayn,zaczekaj-usłyszałem za sobą krzyk dziewczyny-Zayn.
-Co ?-odwróciłem się tak,że prawie na mnie wpadła.
-Ja nie wiedziałam,że tam stoisz, ja chciałam zaprzeczyć. Zayn!
-Co ?-ponowiłem pytanie.
-Zayn możesz mi powiedzieć o co jesteś wściekły ?
-O co ? Jeszcze wczoraj o mały włos nie wylądowaliśmy razem w łóżku a dziś całujesz się z innym. Mówiłem Ci,że ja drugi raz z powodu złamanego serca nie chce cierpieć.-odpowiedziałem jej na tyle spokojnie na ile mogłem. 
Mimo wszystko w jej oczach zalśniły łzy.
-Ja Ci nic nie obiecywałem Zayn-pociągnęła nosem-jesteśmy przyjaciółmi, dobrymi przyjaciółmi. 
-Tylko szkoda,że zdążyłem się w Tobie zakochać.-odpowiedziałem dziewczynie i nie czekając na jej reakcje wyszedłem z domu. 

Jest nieogarnięty i pewnie masa w nim błędów za które przepraszam. 
Mam nadzieję,że wam się spodoba i pojawi się pod nim tak samo duużo komentarzy jak pod poprzednimi.
+zadawajcie pytania bohaterom. 
Do następnego ;)