Rozdział 17

Kilka dni później.

~*~

-Gdzie jest Zayn ?-zwrócił się do nas zdenerwowany Simon który godzinę temu wylądował w Londynie a teraz siedzi jak na szpilkach na kanapie.
-Już jestem-odpowiedział zaspany Malik zakładając na siebie koszulkę.
-Rubi jest w domu ?
-Nie, pojechała na sesję z Mariną-odpowiedział Cowell'owi Harry-o co chodzi ?
-Dobrze, bardzo dobrze. Chłopaki potrzebuje waszej pomocy-spojrzał na każdego z nas-matka Rubi wyszła z ośrodka i wraz z jej ojcem chcą się do niej dobrać.
-Coś w tym złego ?-spytał zdziwiony Liam przeżuwając kanapkę.
-Tak, jej matka jest narkomanką a ojciec ma powiązania z mafią-odpowiedział wściekły Simon.
-W czym mamy Ci pomóc-po raz pierwszy zabrałem głos.
-Nie wszyscy Louis mogą mi pomóc, tylko właśnie Ty-spojrzał na mnie-zabierz ją na jakiś czas do Doncaster.
Ja i Rubi w moim rodzinnym domu. Idealna okazja żeby zdobyć jej sympatię i drogę do serca.
-Dlaczego akurat on ?-fuknął Zayn w moją stronę-ja mogę ją zabrać do Bradford.
-Nie, podjąłem już decyzję, z Louis'em będzie bezpieczna-na moją twarz wkradł się uśmiech zwycięzcy-wy będziecie mi potrzebni tu na miejscu.
-Kiedy mamy wyjeżdżać ?
-Jeszcze dziś. Jak najszybciej.
-Ona nie będzie chciała-jęknąłem zdając sobie sprawę z tego,ze Rubi mnie nie znosi.
-To już załatwione. Jest spakowana. Niech tylko teraz wróci.
Z triumfalnym uśmiechem na ustach udałem się do sypialni przygotować do podróży.

~*~

-Wujku muszę-jęknęłam patrząc na spakowane bagaże stojące przy drzwiach oraz Louis'a zakładającego buty.
-Tak kochanie, chce żebyście ocieplili swoje stosunki.
-Nie możemy tu w Londynie ?
-Nie tam będziecie mieć spokój i będziecie się mogli lepiej poznać-uśmiechnął się ciepło.
-Ymyhy-pocałowałam go w policzek i do pomieszczenia przyszli chłopcy się pożegnać.
-Będziemy tęsknić-jęknęli równocześnie i grupowo mnie uścisnęli.
Tylko Zayn opierał się o framugę drzwi i smutno się uśmiechał.
-Chodź tu-wyciągnęłam do niego obydwie ręce kiedy mężczyźni pakowali bagaże do samochodu.
Chłopak podszedł do mnie i mocno mnie do siebie przyciągnął.
-Nie podoba mi się ten pomysł-jęknął w moje włosy-będę tęsknił.
-Ja też Zayn. Ale może ktoś pojawi się w Twoim życiu ?-zaśmiał się na samo przypomnienie kilku ostatnich dni kiedy tu próbowałam go namówić na jakiekolwiek wyjścia by wyszedł i spotkał kogoś kto zawróci mu w głowie i skradnie bezpowrotne serce.
-Tak szybko się mnie nie pozbędziesz.-zaśmiał się-jak by się coś działo to dzwoń.
-Jasne-pocałowałam go w policzek-trzymaj się.
-Ty też.
Spojrzałam na jego twarz i wyszłam na dwór kierując się do pojazdu Louis'a który już siedział za kierownicom.
-To jedziemy-zaśmiał się.
-To jedziemy-uśmiechnęłam się do bruneta.
W głębi duszy mam nadzieję,że ta podróż coś zmieni między nami. Jestem gotowa zakopać topór wojenny.

~*~

Jechaliśmy już godzinę śmiejąc się do łez i wygłupiając. Rubi starała się śpiewać wraz z wykonawcami piosenek lecących w radiu.
-Słoń nadepnął Ci na ucho-zaśmiałem się,za co dostałem w ramię od roześmianej brunetki.
-Jesteś niemiły Loui.
Już miałem jej odpowiedzieć kiedy w samochodzie rozniosła się melodia The Frey.  Jako ostrożny kierowca  włączyłem na głośnomówiący z nadzieją,że to któryś z chłopaków ewentualnie mama.
-Gdzie Ty jesteś ?!-po samochodzie rozniósł się głos mojej dziewczyny.
-Jadę do domu-odpowiedziałem patrząc na Rubi która ledwo powstrzymywała się od wybuchnięcia śmiechem.
-To wiem, ale dlaczego ja nic o tym nie wiem ? Jestem twoją dziewczyną Louis.-krzyknęła.
- To można szybko zmienić-syknąłem pod nosem żeby nie usłyszała-jadę z kimś a poza tym nie muszę Ci się tłumaczyć.
-Jednak musisz, lepiej żebyś nie dobierał się do tej zdzirowatej Rubi bo inaczej porozmawiamy. 
-Ta zdzirowata Rubi wszystko słyszy-wyprzedziła mnie z odpowiedzią brunetka- i uważaj na słowa dziuniu.
-Pożałujesz tego Louis-syknęła a potem już tylko słychać było ciągły sygnał.
-Nie przejmuj się-szepnąłem do brunetki kładąc dłoń na jej kolanie, ku mojemu zaskoczeniu nie strąciła jej tylko przyjaźnie się uśmiechnęła.
-Dobrze,śpiewamy dalej ?

~*~

Siedziałem na kanpie i przeskakiwałem z programu na program. Nie powinienem być zazdrosny bo Rubi dała mi jasno do zrozumienia,że na razie nic z nas nie będzie. Na razie. W kieszeni spodnich poczułem wibracje oznaczające przyjście wiadomości. Zaciekawiony wyjąłem telefon z nadzieją,że jest to wiadomość od brunetki, myliłem się.

From: Pezz

Masz czas dziś ? Może byśmy się spotkali jakoś ?Odpisz.

Perrie. Perrie. W sumie czemu nie ? Rozstaliśmy się w przyjacielskich stosunkach więc jedno spotkanie chyba nikomu nie zaszkodzi ? 

For: Pezz

Czemu by nie, spotkajmy się tam gdzie zwykle o ósmej. 

Schowałem telefon z powrotem do kieszeni i ruszyłem do pokoju szykować się na spotkanie. 

Jesteście wspaniali ! Jak zobaczyłem 26 komentarzy to się poryczałam ze szczęścia. Kocham was normalnie.

Dobra wiadomość dla TeamLouis to z nim będzie scena +18 ale nie zdradzę nic więcej.

J E S T E Ś C I E    M E G A Ś N E ! 

Mam nadzieję,że rozdział przypadnie wam do gustu :) Kolejny niedługo.

Zapraszam na moje kolejne,trzecie opowiadanie, drugą część historii Ness i Liam'a oraz ich przyjaciół.  Tym razem głównie z wątkami ich prawie dorosłych pociech. *KLIK*

Mam nadzieję,że przyjmiecie je tak samo ciepło i życzliwie jak dwa poprzednie. 

Oraz opowiadanie zaczynającej dopiero autorki której pomagałam w doborze bohaterów *KLIK*

Ps. TeamZayn nie martwcie się, Zayn też ciągle w grze.

Ps1. Nie wiem czy są tu jacyś maturzyści a ja pewnie jutro nic nie dodam(choć kto wie?) życzę wam wypisania długopisów ! :*