Rozdział 16

~*~

Wstałam rano z podpuchniętymi od płaczu oczami. Okropnie bolała mnie głowa. Czułam nieprzyjemny ucisk w żołądku. Zayn nie wrócił na noc do domu. Przeze mnie. W nocy do pokoju dwa raz zajrzał Louis ale udawałam,że śpię. Zeszłam z łóżka i od razu udałam się do łazienki. Nie patrząc na swoje odbicie w lustrze udałam się pod prysznic. W głowie szumiały mi wciąż jego słowa...zakochałem się. Dlaczego ? Dlaczego ja zawsze muszę zachować się jak pieprzona egoistka. Zayn nie jest mi obojętny...ale to nie miłość. Jeszcze nie. Owinęłam się białym ręcznikiem i wyszła spod ciepłego strumienia wody. Dokładnie wytarłam każdy centymetr swojego ciała. Posmarowałam się czekoladowym balsamem i nałożyłam czarne leginsy i duży podkoszulek Hectora. Po co on mnie pocałował ? Po jasną cholerę chciał coś udowodnić Danielle. Związałam włosy w luźnego koka i skierowałam się do kuchni po butelkę wody by z powrotem udać się do swojej komnaty i użalać się nad swoim losem. Na moje nieszczęście w kuchni siedział Louis i Niall. Liam z Danielle siedzieli przed telewizorem a raczej miziali się przed telewizorem.
-Cześć-odezwał się nieśmiało Niall kiedy otworzyłam lodówkę i dłużej się w nią wpatrywałam.
-Cześć-mruknęłam pod nosem trzaskając drzwiczkami.
-Rubi, my....
-Zamknij się Louis. Nie mam ochoty na rozmowy.-wzięłam szklankę i nie czekając na odpowiedź zamknęłam się w pokoju. Jestem bezczelna.

~*~

Obudziłem się w jakimś nieznanym mi miejscu. Obok mnie leżała nieznana brunetka. Naga brunetka. Podniosłem się do pozycji siedzącej nie przejmując się pulsowaniem w skroniach. Wśród porozrzucanych ciuchach znalazłem swoje bokserki które od razu z szybkością na siebie wsunąłem tak samo jak pozostałą garderobę.Jak najciszej żeby nie obudzić dziewczyny wyszedłem z jej mieszkania, chyba. Z wczorajszego wieczoru pamiętam urywki. Pocałunek, alkohol, dużo alkoholu i film się skończył. Sunąłem się do posiadłości Cowell'a modląc się żeby żadna z tych skurwysyńskich hien nie zrobiła mi zdjęcia. Muszę porozmawiać z Rubi. Szczerze z nią porozmawiać. Na miękkich nogach o suszą w ustach wszedłem do domu.
-Nareszcie kurwa-doskoczył do mnie Liam-gdzieś Ty był ?
-Musiałem sobie dużo przemyśleć-zwinąłem mu butelkę wody i od razu ją opróżniłem.
-Chcesz pogadać -zwrócił się do mnie Payne.
Wiem,że jemu mogę powiedzieć o wszystkim, on jeden mi doradzić bez żartów oraz głupich komentarzy.
-Ona całą noc przepłakała.Zaraz po Twoim wyjściu poszła do siebie i z nikim nie chce rozmawiać-Liam usiadł na kanapie.
-Rubi ? Płakała ?-usiadłem koło przyjaciela-jasna cholera...
-Zayn,co się dzieje ?
-Zakochałem się w niej-odpowiedziałem mu i rzuciłem butelką przez całą długość pokoju.

~*~

Leżałam na swoim łóżku bawiąc się pierścionkami i patrząc się ciągle w drzwi. Nie płakałam, nie miałam już na to siły, nie miałam już na to ochoty, nie miałam już czym. Leżałam tak bezczynnie. Martwiłam  się o Zayn'a. Tak strasznie się o niego martwiłam. Moje rozmyślenie przerwało pukanie do drzwi.
-Spieprzaj Lou-krzyknęłam.
Chłopak trzy raz już u mnie był z chęcią służenia ramieniem do wypłakania.
-To ja-w drzwiach pojawiła się głowa Zayn'a-mogę.
Kiwnęłam głową na tak i podniosłam się do pozycji siedzącej opierając się plecami o zagłówek. Wierzchem dłoni starłam z twarzy pozostałości  po płaczu.
-Zachowałem się wczoraj jak idiota, nie powinienem tak zareagować, nic nas w końcu nie łączy.-usiadł na skraju łóżka patrząc na mnie.
-To ja nie powinnam się dać pocałować. Albo nie powinnam dawać nadziei Tobie-swoje spojrzenie wbiłam w swoje dłonie.
-Nie, to już nic nie zmieni Rubi, ja i bez tego się w Tobie zakochałem, nawet jeżeli Ty nic nie czujesz jeszcze mam tą nadzieję.
-Jaką nadzieję Zayn ?
-Taką,że może mnie pokochasz. Że któregoś dnia będę dla Ciebie tak samo ważny jak Ty dla mnie.
-Jesteś dla mnie ważny. Jesteś moim przyjacielem.
-I to na razie musi mi wystarczyć-uśmiechnął się i przytulił się do mnie-nie płacz więcej przeze mnie-pocałował mnie w czubek głowy-nie jestem warty Twoich łez.

~*~

-Po co chciałeś się spotkać ?-do stolika dosiadła się blondynka w ciemnych okularach.
Jak zawsze miał mocny makijaż podkreślający rysy jej twarzy.
-Może byś się przywitała ?
-Nie igraj sobie Louis, gadaj co chciałeś. Nie mam czasu.
-Napijesz się czegoś ?
-Louis mów co chciałeś albo ja wychodzę-dziewczyna ściągnęła okulary.
-Perrie jak dobrze wiesz chodzi o Zayn'a.
-Mało się ten chłopak przez nas wycierpiał. Louis zostaw go w spokoju, to Twój przyjaciel.
-Wiem,że mój przyjaciel.Wiem,że go zraniłem ale teraz to wyższa konieczność i potrzebuje Twojej pomocy.
-W czym ?-spojrzała na mnie podejrzliwe.
-Zrób wszystko żeby do Ciebie wrócił. Wymyśl coś, on musi do Ciebie wrócić rozumiesz ? Przecież umiesz udawać prawda ?-zwróciłem się do blondynki której ze zdumienia zabrakło słów.

Musiałam ich pogodzić, siła wyższej konieczności. 

Piszcie mi w komentarzach z kim chcecie scenę +18 

z Zayn'em

z Louis'em

czy z Hectorem.

Planuję taką w najbliższych rozdziałach.

Ps. Przepraszam za błędy. Mam nadzieję,że się podoba ?